نقش شهروندان در همکاری مشترک با دولت مرکزی و حرکت بسوی توسعه‌ی جامعه

بدون شک پیچیدگی و گستردگی تکنولوژی دیجیتال این فرصت جدید را برای شهروندان برای کمک به ایجاد راه حل های جدید برای حل مشکلات مدنی در جوامع خود ایجاد کرده است. رویداد دورخیز فرصتی برای تجمیع دانش جمعی برای شهروندان در حوزه های کلیدی بهداشت و سلامت، شهری و گردشگری ایجاد کرده است که در کنار هم به حل نوآورانه چالش های جامعه بپردازیم. اما ممکن است این سوال پیش آید که شهروندان چگونه و در چه نقشی میتوانند تاثیرگذار باشند.
گزارش جدید مرکز IBM  برای کسب‌وکارهای دولتی نشان می دهد که شهروندان قرن 21 نقش جدیدی پیدا کرده اند که با دولت مرکزی در تمام سطوح همکاری می کنند – آنها در حال تبدیل شدن به نوآوران هستند. اصطلاح ” همکاری مشترک” به توسعه خدمات عمومی جدید توسط شهروندان در همکاری با دولت اشاره دارد. بر طیق این گزارش، شهروندان در چهار نقش متمایز می توانند در نوآوری مدنی و ایده های نوآورانه جامعه خود موثر باشند:

1- در نقش کاوشگر:
شهروندان می توانند مشکلات شهروندی جدید را شناسایی و گزارش دهند. برای مثال، حرکت مبتکرانه شهر بوستون که شهروندان را قادر می سازد از برنامه های گوشی هوشمند خاصی برای گزارش مشکلات جزئی و مهم مدنی (از چاله ها و نقاشی های دیواری گرفته تا آلودگی آب وهوا) استفاده کنند.
شهرهای ویسکانسین و مینه سوتا هزاران نفر از داوطلبان شهروند را در جمع آوری داده ها در مورد کیفیت آب در جریان دریاچه ها و رودخانه ها (این داده های جمع آوری شده توسط آژانس کنترل آلودگی کشور مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند) را درگیر کرده اند. شهروندان همچنین می توانند در تجزیه و تحلیل داده ها شرکت کنند. ابتکار عمل Datakind که با یکپارچه کردن سازمان های اجتماعی و گروه نوآوری علوم اطلاعاتی حرفه ای در راستای مقابله با مسائل مهم انسانی در زمینه های آموزش و پرورش، فقر، بهداشت، حقوق بشر، محیط زیست و شهرها ایجاد شد، داوطلبان شهروند را در راستای استفاده از مهارت های تجزیه و تحلیل داده ها برای استخراج اطلاعات عمومی در زمینه بهداشت، آموزش، محیط زیست و غیره، برای شناسایی مسائل و مشکلات مدنی مهمی گرد هم آورده است.

2- در نقش ایده‌پرداز:
شهروندان می توانند راه حل های جدید را برای مشکلات مشخص در خدمات عمومی ارائه دهند.
به عنوان مثال، ابتکار چالش برانگیز دولت فدرال که با برگزاری رقابت ها و مسابقات آنلاین برای درخواست ایده های ابتکاری از شهروندان برای حل مشکلات مهم مدنی استفاده می کند. (برای مثال رقابت Prize2theFuture در بیرمنگهام )

3- در نقش طراح:
شهروندان می توانند راه حل های قابل اجرا برای مشکالت مدنی مشخص را طراحی و یا توسعه دهند. به عنوان مثال، در بخشی از برنامه هایی مانند NYC Big Apps و Apps for California، شهروندان برنامه های تلفن همراه خود را برای حل مسائل خاص مانند دسترسی به پارکینگ عمومی، تاخیر حمل و نقل عمومی و غیره طراحی کرده اند.
به همین ترتیب، در پروژه توسعه شهری در پورتلند، تمرکز بر مشارکت شهروندان در طراحی مشترک و خلاقانه تبدیل مکان های عمومی به فضاهای شهری پایدار جامعه است.

4- در نقش منتشرکننده (پخشگر)
شهروندان می توانند نقش یک عامل تغییر را بازی کنند و به طور مستقیم از پذیرش گسترده ای از نوآوری های مدنی و راه حل های آنها حمایت کنند، می توانند به طور مستقیم از پذیرش و ترویج نوآوری ها و راه حل های خدمات عمومی در بین اهداف تعیین شده به طور مستقیم حمایت کنند و روند را تسهیل ببخشند.
به عنوان مثال، شبکه پزشکانی که در جوامع اختصاصی آنلاین ارتباط برقرار می کنند و به سازمان های دولتی در انتشار تکنولوژی های های نوین پزشکی کمک می کنند.

همانطور که در بخش خصوصی، شرکت ها در صنایع مختلف از شرکت در نوآوری با مشتریان خود سود می برند، شواهد حاکی از آن است که مزایای مشارکت شهروندان در حل مسئله مدنی به همان اندازه قابل ملاحظه، ارزشمند و متنوع است. با این حال، چالش های مرتبط با سازماندهی چنین ابتکاراتی برای ایجاد همکاری شهروندی نیز بسیار است و نیاز به آژانس های دولتی برای اتخاذ ساختارهای تعریف شده و قابل اعتماد دارد. همانطور که مولگان در کتاب خود مینویسد، برای حداکثر استفاده از همکاری مشترک جمعی، باید بر ساختارها، قوانین، مهارت ها، ابزارها و استانداردها تمرکز کنیم تا گروه های متضاد و تقلبی به چیزی نزدیک به یک هوش جمعی تبدیل شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *